Domi & JD Beck - Wie heeft het gevraagd? RondleidingDomi & JD Beck - Wie heeft het gevraagd? Rondleiding

Niets klopte. Met hun schreeuwende virtuositeit, volkomen griezelig denkend, en zuchtende oneerbiedigheid naar hun eigen verbazingwekkende geschenken, DOMi Giant Nuts, wounden ze stompe hip-hop hoofden met een duizelingwekkende 4 minuten en 20 seconden van live medley-ed Madvillain liederen, en ze herschikten de regels van pop door jammen met Ariana Grande en Thundercat op een pandemie-era livestream Domi op toetsen, hoofd bobping naar de beat terwijl met behulp van alle vier ledematen om een band te maken de moeite waard van geluid, en JD op drums, eruit alsof hij heeft de koudste tijd van zijn leven op ongeveer 1.000.000.000 BPM. En dat was voordat ze twee GRAMMY noms verdienden waaronder Best New Artist voor een debuutalbum (2022s NOT TIGHT) met Herbie Hancock naast Mac DeMarco naast Busta Rhymes, uitgebracht door het iconische Blue Note Records in samenwerking met Anderson .Paaks friskier APESHIT, Inc. label. Als hun onclassifieerbare geluid toen whisked hen naar podia de wereld over, het duo werd aangeprezen als Gen Z ambassadeurs tussen tijdperken, genres, en energieën En dan poef! Ze verdwenen, sociale rekeningen bevroren in de tijd, zoals de interplanetaire bezoekers velen vermoedden al die tijd. Wat is er met DOMi & JD BECK gebeurd? Wie heeft dat gevraagd? Nee, ik schreeuwde niet tegen je. Dat is het antwoord. Wie heeft dat gevraagd? is het langverwachte tweede album van de Frans-geboorte Domi Louna en Texas afkomstig JD Beck, en het is net zo verrassend als je zou verwachten, maar ook in tegenstelling tot wat ze eerder gedaan hebben, zowel eenvoudiger als complexer. Aan de ene kant zijn er geen speciale gasten tenzij je telt: Zach Hill (Death Grips, Hella) pitching in op sound design, Domis broer No Degalle voegt zijn eigen compositie chops toe aan drie nummers, en .Paak co-writing teksten aan één (HAD ENOUGH). Aan de andere kant zijn er meer bijdragen dan ooit: een kleine sinfonietta van doorgewinterde klassieke spelers die de duo's ongelofelijk enkelvoud, supermaximalistisch en opvallend mooie orkestrale visie tot leven brengen. Oh, en DOMi & JD BECK zingt op vrijwel elke track. Het zou bijna lijken op kamer pop, als kamer pop had 50 keer zoveel notities, schuine tijd handtekeningen, en een algemene vibe van jazz-geboren indietronica gesneden met groene bloem-kind vrijheid.