STEPHAN EICHERSTEPHAN EICHER

Jij bent mij, in overeenstemming met Asterios spectacules, dit: Stephan EicherI kan me niet verhinderen dat te doen. De witte pagina is niet bang. Een pianokruk is vaak de enige plek waar de wereld stopt te luidruchtig, te complex te zijn. Een gitaar op je knieën helpt als alles te snel, te zwaar wordt. Kom dan uit harmonieën, melodieën over teksten van schrijversvrienden Philippe Djian en Martin Suter, en dan speel ik deze muzikale zaden naar andere vrienden. Ze beginnen met mij te spelen, duwen me om ze op te nemen, en andere muzikanten komen om toe te voegen, andere handen ook. En plotseling komen deze liedjes tot leven. Ze worden een album, vinden hun titel: Gold Dust... Het is tijd om ze te delen als een nog warm brood gestort in het midden van een tafelStephan Eicher